உணர்வற்ற பிணம்

மூச்சுக்கு  மூச்சு  அவர்களையே  நினைத்து  இருந்தேன்
எப்பொழுது  அவர்கள் என்னை பார்த்து
உன் தந்தைக்கு எத்தனை தாரம்  என்று கேட்டார்களோ 
அன்றே என் மூச்சு  நின்று விட்டது   
இப்பொழுது  உணர்வற்ற  வெறும்  பிணம்  தான் நான்
 இனி  அதில்  இருந்து உயிர்த்தெழுவது கடினம் தானே ?

தெரு நாய்

தெரு  நாய் வீடு வீடாக  அலைவது போல 
நானும் அலைகிறேன்  அன்பை தேடி 
தெரு நாயை  துரத்துவது போல
என்னையும் துரத்துகின்றனர்  எல்லோரும்

பாவி

அனுதாபபட்டவது  யாரும் இனி
என் மேல அன்பு வைக்கதீர்கள் 
செய்த பாவத்திற்கும்
செய்த துரோகத்திற்கும் 
நான் அனுபவித்தே  ஆகா  வேண்டும்

என் வலி

மிகப் பெரிய வலிகளை
கண்டிராதவர்களால் மட்டும் தான்,
பிறரின் வலியில் இன்பம் காண முடிகிறது.

பொய் முகங்கள்

விளையாட்டுக்காக  சினுங்கவைக்கபடும் 
தொட்டச்சினுங்கி போல 
நானும் சினுங்க வைக்கப்படுகிறேன்
பலரால்